Jezus vertelt!

Leerplandoelen:
In verbondenheid: B4: mens en natuur: gave en opgave
Openkomen voor symboliek: aarde en vruchtbaarheid en symbolen

We zijn allemaal rond onze 'groeiende' zaadjes gaan zitten en ik heb aan de leerlingen het verhaal verteld over een boer die ging zaaien. Maar niet alle zaadjes groeiden door omstandigheden uit tot planten met vruchten. Een deel planten verdroogden omdat ze te weinig wortels hadden en weer andere planten werden overwoekerd door doornstruiken. Sommige zaadjes groeiden en groeiden en droegen vruchten. Deze planten brachten weer honderden nieuwe korrels voort.

Het was een heel mooi verhaal, maar geen gemakkelijk verhaal om de symbooltaal te verduidelijken. Ik heb ervoor gekozen om via een vraaggestuurd leergesprek te proberen om de betekenis te achterhalen.
Enkele voorbeelden van vragen, maar niet in volgorde: Zouden wij die boer kennen? Wie zou die boer kunnen zijn? Wie zouden de zaadjes zijn? Waarom groeien sommige zaadjes niet goed? Wat zou Jezus ons willen vertellen met dit verhaal? Wat zou God zaaien in het hart van de mensen? Wat zou God graag zien groeien bij de mensen? Zouden we het zaad kunnen vergelijken met het woord van God? Wat doen mensen met het woord van God?
Door de vragen ontstond er een heel mooi en open gesprek. Je probeert op voorhand wel in je achterhoofd te houden waar je naartoe wilt, maar uiteindelijk zijn de antwoorden van de kinderen zo waardevol dat het toch nog anders en misschien nog wel zinvoller uitkomt dan op voorhand verwacht werd.
Tot slot hebben we een woordspin gemaakt met in het centrum het woord 'zaaien'. Enerzijds vatte de woordspin alles nog eens samen, maar anderzijds kon er ook een link worden gelegd naar persoonlijke gevoelens van de kinderen. Bijvoorbeeld: stel dat jij een zaadje was en in de dunne aarde viel, hoe zou jij je dan voelen. De kinderen antwoorden: "bang, verdrietig, nutteloos". En daarnaast: "Hoe zou God zich dan voelen?" De kinderen antwoordden: "verdrietig, gefrustreerd,..."
Een kind vertelde dat zijn vader hem 's avonds altijd een verhaal voorleest uit een kinderbijbel. Als hij dan geen zin heeft om te luisteren of voor een ander verhaal kiest dan merkt hij dat zijn vader een beetje verdrietig is. En dat maakt hem ook verdrietig. Hij noemt zichzelf dan een zaadje in dunne aarde.

De kinderen hebben een hele krachtige woordspin gemaakt waarop de symbooltaal van het verhaal wordt weergegeven, maar waar ook persoonlijke gevoelens zijn op vastgelegd.