Kerkbezoek

Normaal gingen Benjamin en ik op kerkbezoek, maar omdat Benjamin gestopt is met de opleiding heb ik mijn mama meegenomen. Sommige aspecten van de opdracht vond ik gemakkelijk, sommige anderen daarentegen heel erg moeilijk. De koster heeft me spontaan een volledig rondleiding met uitleg in de kerk gegeven. Wij zijn op bezoek geweest in de Sint-Mauritiuskerk van Bilzen. De kerk heeft zeker al betekenis voor mij omdat ik daar gedoopt en getrouwd ben, maar ook omdat iedereen van onze familie daar gedoopt is. De begrafenismis van mijn opa is daar ook doorgegaan dus we hebben al heel wat vreugde en verdriet mogen ervaren in deze kerk. Toch na deze rondleiding en uitleg ben ik zoveel te weten gekomen en heb ik zoveel 'nieuwe' dingen gezien. Door bewuster te kijken en stil te staan bij alles wat er te zien valt in de kerk zie ik nu pas het volledige verhaal weergegeven in de kerk.

1. Kerk als plaats die ruimte schept voor de innerlijkheid van de mens
- de stilte: deze zorgt ervoor dat je 'alleen' bent met je gedachten, vragen kunt stellen aan wie je dat wilt, tot rust kan komen,...
- gebed: Ik ben voor onze trouw zelf op zoek gegaan naar gebeden. Gebeden die de woorden bevatten die ik tegen Hem, mijn man en mijn familie wou vertellen. Gebeden zijn middelen om te praten met God en Hem te ontmoeten. Het zorgt er net voor dat je je dichter bij Hem voelt.
- groot kruis met daaraan Jezus: dit beeld hangt boven het altaar en dus in het midden van de kerk. Jezus Zijn lijden voor ons hangt steeds voor je en doordat je dat voortdurend ziet, grijpt dat je erg aan.
-er is een tekst dat staat op de plaats waar je een kaars kan kopen om te laten branden. Ik vind dit een tekst die de nagel op de kop slaat, alles omvattend is en mij raakt tot in mijn ziel.
Een kaars ontslaat je niet van het geloof,
ze zet het voort.
Een kaars ontslaat je niet van het offer,
ze is er symbool van.
Je verkrijgt niet altijd wat je vraagt,
maar een kaarsje branden is een teken van vertrouwen.

2. Kerk als plaats van ontmoeting met God
- stilte: in die stilte heb je de ruimte om God te ontmoeten en kan je Hem alles vragen wat je wilt.
- alle beelden en portetten van Jezus, Maria, Zijn leven, Zijn sterven,... het maakt net dat je het gevoel hebt dat je in Zijn verhaal zit en Zijn verhaal nog eens verteld wordt, maar dan persoonlijk aan jou. Al de vreugde en verdriet zit erin verwerkt. Je ontmoet God in Zijn verhaal dat weerspiegelt wordt in de kerk.
- het gewijd water: mijn oma heeft met ooit verteld dat als je het water aanraakt, dan eigenlijk Gods hand aanraakt. En daar ga ik ook altijd vanuit als ik mijn hand in het wijwatervat steek. Ik raak God Zijn hand aan. Er hangt ook een gebed boven het gewijd water.
Heer, als ik een kruis maak met gewijd water,
wil ik aan U denken.
Als ik Uw woning binnentreed of de kerk verlaat,
mag ik Uw zegen ontvangen.
Het is Uw hand die mijn hand aanraakt.
Het is Uw liefde die mijn hart raakt.
Geef dat ik doorheen dit water
een beetje meer "herboren" word als mens, als christen.
Blijf bij mij Heer, ik heb U nodig!
3. De kernmomenten van het leven van de mens komen aan bod in de kerk.
- doopfont en houten hartjes die de namen dragen van alle pasgeborenen
- houten kruisjes die de namen dragen van alle overledenen
- de biechtstoel als we vergiffenis nodig hebben
- de Paaskaars die het teken is van de verrijzenis van Jezus.

4. Concrete plaats stil zitten in deze kerk
Ik ben gaan zitten aan het Mariabeeld dat de baby Jezus in haar armen heeft. Omdat ik daar op dit moment in mijn leven het meest rust vind. Ik zoek heel veel steun in dat beeld omdat ik die op dit moment ook kan gebruiken zodat ik de kracht kan vinden om blijven door te gaan met de vruchtbaarheidsbehandelingen en de kracht kan vinden om alle teleurstellingen te verwerken.

5. Wat mij het sterkst intigreert
Er staan drie grote muurschilderingen in de kerk en die vind ik heel erg intrigerend. Vroeger, toen ik nog iedere zondag met mijn oma naar de kerk moest, kon ik de hele mis lang kijken naar het portret dat binnen dat stuk van de kerk hing waar we zaten. Iedere zondag opnieuw ontdekte ik weer iets nieuws aan dat schilderij dat ik de vorige keer over het hoofd had gezien. Ik heb de portretten altijd op zich bekeken, maar nu valt mij ook op dat ze in een bepaalde volgorde hangen. De muurschilderijen stellen de geboorte van Jezus, het sterven van Jezus en de verrijzenis van Jezus voor. Er is zoveel gaande op die schilderijen en er liggen zoveel emoties op die gezichten waardoor ik dat heel erg intigrerend vind.