De godsdienstles 'over zaaien en groeien' plaatsen we in de tweede cyclus onder het component verbondenheid: mens en natuur: gave en opgave.
De les ben ik begonnen met een versje 'Lente' dat ik gevonden heb in het boek Even Stil!
Die kriebel in mijn buik vanmorgen,
dat kon niets anders zijn
dan de lente die samen met de zon
door het gordijn kwam piepen!
Dankjewel, Heer,
voor alles in de natuur
dat opnieuw begint te bloeien,
dank voor de zachte kleuren
die je in groen en blauw en roze
over de wereld legt.
Dan heb ik het verhaal'de beukenboom' in eigen woorden verteld terwijl de kinderen zich inleefden als zaadje. Aan de hand van gerichte vragen, kon het verhaal weer opgebouwd worden. De bedoeling was eigenlijk om zich te kunnen voorstellen hoe ze zich zouden voelen als een zaadje, als een jong plantje en als een boom.
Dan hebben we de zaadjes bestudeerd die ik had meegebracht. Ik had liever de kinderen zelf zaadjes laten verzamelen in de natuur, maar dat zag mijn mentor niet zitten. We hebben dan eerst eens gepraat over 'zaaien' in het algemeen en wie daar al ervaring mee had en dan over het aspect 'groeien'. Wat is groeien? Hoe kan het plantje groeien? Wat heeft het plantje nodig om te groeien? Kun jij ook groeien?...
Ieder kind had een potje en potgrond en we hebben de zaadjes gepland. De kinderen waren vanaf nu zelf verantwoordelijk voor hun plantje.
Tot slot zijn we gekomen tot het 'Scheppingsverhaal'. Dit heb ik niet verteld, maar voorgelezen. Ik heb wel een versie gezocht die ik kindvriendelijk vond en die heb ik gevonden in de Kijk- en vertel bijbel voor kinderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten